Wrażliwość środowiska szkolnego
Trzeba budzić wrażliwość na piękno środowiska szkolnego, stale zwracając na to uwagę i wymagając od uczniów przyłożenia ręki do zachowania i podniesienia tego piękna. Niechaj trosce o porządkowanie w umysłach dzieci wiadomości teoretycznych odpowiada troska o ład i porządek w izbie lekcyjnej, wśród przyborów i pomocy naukowych, w środowisku życia dzieci. Zasada ładu, wymagająca, aby każda potrzebna rzecz miała swoje miejsce i była w stanie gotowym do użytku, dotyczy również osób. A więc i uczniowie mają swoje miejsca pracy, które powinni zajmować, aby być w stanie skupienia niezbędnego do pracy na lekcji. Zamiast odzwyczajać od niedbałego siedzenia, podpierania się, zakładania nóg i w ogóle zachowania się nieodpowiedniego nawet w podrzędnej kawiarni - łatwiej jest nie dopuścić do przyzwyczajenia. Sposób siedzenia, postawa przy pracy, przy stoliku, przy tablicy, przy mapie ma duży wpływ na estetyczny lub nieestetyczny wygląd klasy. Właśnie od zwracania uwagi na kulturalne zachowanie się uczniów w szkole należy zacząć walkę o poziom estetyki wnętrza szkoły i w ogóle o wychowanie estetyczne.